Żyjąc z naiwną myślą, że najgorszy okres mamy już za sobą i minął on całkiem gładko w ten weekend dostaliśmy otrzeźwienie za wszystkie dotychczas spokojne miesiące. Zaczęło się w sobotę, gdy po powrocie z zakupów, na dzień dobry ujrzeliśmy obraz nędzy i rozpaczy, pośrodku którego z wywalonym jęzorem witał nas nasz urwis. Ciężko było przełknąć ślinę ale się udało i do wieczora już praktycznie wybaczyliśmy mu grzechy (tym bardziej, że przez resztę dnia był nad wyraz grzeczny).
Niestety, dzisiaj nastąpił nawrót swoistego tornada i po 40 minutach naszej nieobecności czekało na nas kolejne sprzątanie dużego pokoju i opłakiwanie zniszczonych rzeczy. Momo ma w tej chwili 11 miesięcy i jak widać postanowił w tym właśnie okresie rozpocząć dawanie w kość swoim właścicielom. Być może zapobiegliwie czekał aż się do niego mocno przywiążemy i będziemy w stanie przebaczyć mu wszystkie grzeszki? Albo po prostu wolał nic nie psuć do momentu aż bardziej urośnie, a tym samym będzie miał mniejsze problemy z dosięgnięciem od dawna upatrzonych celów?
Człowiek się naczyta o ADHD u boksi, potem myśli, że jest na to przygotowany psychicznie, a życie i tak to zweryfikuje prędzej czy później. Najśmieszniejsze w tym wszystkim jest to, że gdy siedziałem zezłoszczony na wersalce Momek jak gdyby nigdy nic wskoczył obok mnie i położył się spać rozkładając te swoje fafle na mojej nodze. Ehhh i jak tutaj się złościć? W każdym razie z niecierpliwością czekamy, aż minie mu okres buntu i znowu będzie można wchodzić po schodach bez myślenia jakie straty nas czekają za drzwiami ;-)
PS.
Wszystkim, którzy zastanawiają się nad kupnem/adopcją bokserka polecamy wątek http://www.dogomania.pl/threads/30160-ADHD-u-Bokserki ;-)
(zdjęcie: http://www.flickr.com/photos/chainsawpanda/64649540/)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz